به منظور بررسی الگوی رفتاری تحمل به تنش اکسیداسیون نوری با افزایش سن برگ، بذرهای آفتابگردان در مزرعه کشت شدند. در مرحله گرده افشانی، برگ های موجود در بوته های آفتابگردان به سه گروه جوان، میان سال و مسن تقسیم شد تا تغییرات توان دفاعی سلول با افزایش سن برگ، به همراه مدل سازی شدت های مختلف نور و تاثیر آن بر اکسیداسیون نوری مواد زیستی در سنین مختلف برگ بررسی شود. نتایج حاصل نشان داد که با وجود کاهش نیافتن محتوای کلروفیل در برگ ها با افزایش سن، میزان پروتئین کل و شاخص پایداری غشا کاهش یافته است. علاوه بر آن، میزان پراکسیداسیون لیپیدی و پراکسید هیدروژن نیز با افزایش سن در برگ ها به طور معنی داری افزایش یافت. این در حالی بود که میزان فعالیت آنزیم های جمع آوری کننده پراکسید هیدروژن و گلوتاتیون-S ترانسفراز در برگ های مسن نسبت به جوان ترها افزایش یافته است. این نتایج نشان می دهند که با افزایش سن برگ توان دفاعی سلول کاهش یافته، میزان تولید اکسیدان ها بیش از جمع آوری آنهاست. نتایج حاصل از مدل سازی شدت های مختلف نور نیز نشان داد که به هنگام قرار گرفتن در شدت های بالای نور، میزان تولید پراکسید هیدروژن در برگ های مسن بسیار افزایش می یابد. این در حالی است که فعالیت آنزیم های جمع آوری کننده آن و آنزیم گلوتاتیون -Sترانسفراز در مقایسه با شدت های نور کم کاهش یافته است. برآیند این عوامل باعث شد تا در برگ های مسن شدت نور بالا به اکسیده شدن کلروفیل و کاهش آن منجر شود. بنابراین، نتایج حاصل نشان می دهند که در شدت های بالای نور به علت کاهش توان دفاعی سلول، تنش اکسیداسیون شدیدتری در برگ های مسن نسبت به برگ های جوان اتفاق می افتد.

نخهای چند رشته ای یکسره (فیلامنتی) پلی پروپیلن در معرض نور طبیعی در تهران و نور مصنوعی زنون در محفظه با شرایط ثابت بطور آزاد و تحت تنش قرار گرفتند. نتایج اندازه گیری خواص مکانیکی نشان می دهد که ازدیاد طول تا پارگی، استحکام و کار پارگی پس از نور دهی کاهش می یابد و اعمال تنش بر میزان کاهش موثر است. طیف سنجی زیر قرمز تبدیل فوریه و ید سنجی و همچنین لکه گذاری با رنگ بازی متیلن آبی روی نمونه های نور دیده تشکیل گروههای حاصل از اکسایش مانند –OH ، -OOH ،-CO   و - COO پس از قرار گرفتن در معرض نور طبیعی و مصنوعی در نمونه های آزاد و تحت بار را تایید می کند. نتایج اندازه گیری درصد جمع شدگی در آب جوش، دمای ذوب و تبلور، که به وسیله گرماسنجی تفاضلی پویشی معین شد تغییری قابل توجه با روندی مشخص را نشان نمی دهد. نور طبیعی در مرکز تهران همراه با تغییرات جوی موجب تخریب نخهای چند رشته ای یکسره پلی پروپیلن پایدار شده می گردد. اثر نور و تنش بر پایداری با توجه به نظریه های ساختاری توجیه شده است.

در این تحقیق برای بررسی اثر مقادیر زﺋولیت و تنش کم آبی بر ضریب استهلاک نوری گیاه کلزا (.Brassica napus L)، آزمایشی در سال 1387 به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری اجرا شد که در آن آبیاری در 3 سطح شامل:آبیاری بر اساس 80، 130 و 180 میلی متر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A به عنوان عامل اصلی و مصرف زﺋولیت در سه سطح شامل: عدم کاربرد و کاربرد زﺋولیت به میزان 6 و 12 تن در هکتار به عنوان عامل فرعی و Okapi به عنوان رقم مورد آزمایش در نظر گرفته شد. نتایج آزمایش نشان داد که از نظر ارتفاع بوته، تعداد شاخه فرعی در بوته، عملکرد بیولوژیک و ضریب استهلاک نوری بین سطوح آبیاری، کاربرد زﺋولیت و اثر متقابل آن ها تفاوت معنی داری در سطح احتمال یک درصد مشاهده شد. مقایسه میانگین اثر متقابل آبیاری و مصرف زﺋولیت نشان داد، انجام آبیاری بر اساس 80 میلی متر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A و مصرف 12 تن در هکتار زﺋولیت بیشترین میزان ارتفاع بوته (145.50)، عملکرد بیولوژیک (13679.7 kg/ha) و ضریب استهلاک نوری (0.45) را به خود اختصاص داد. در شرایط تنش بسیار شدید و یا آبیاری بر اساس 180 میلی متر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A، افزایش کاربرد زﺋولیت تا 12 تن در هکتار در افزایش تمامی صفات موثر بود و در این شرایط بیشترین میزان ارتفاع بوته، تعداد شاخه فرعی در بوته، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت و ضریب استهلاک نوری به ترتیب برابر با 109.70 سانتی متر، 4.02 عدد، 9756.7 کیلوگرم در هکتار و 0.33 حاصل شد.

در مقاله حاضر، برای اولین بار از روش نوری غیر مخرب برش نگاری دیجیتالی برای به دست آوردن ضریب شدت تنش مود بازشوندگی در ترک های لبه ای یک نمونه کامپوزیتی استفاده شده است. در این روش، ابتدا با تنظیم یک چیدمان با تابش دو جهته، هاله های برش نگاری در اطراف ترک تشکیل شده و با استفاده از آن ها متغیرهای کرنش داخل صفحه ای مورد نیاز حاصل گردیده است. سپس، با بکارگیری روابط مکانیک شکست الاستیک خطی ضریب شدت تنش به دست آمده است. گفتنی است که به منظور استخراج کرنش های مورد نظر از هاله های برش نگاری، یک برنامه در محیط نرم افزار MATLAB نوشته شده و مورد استفاده قرار گرفته است. مقایسه بین نتایج حاصل از بکارگیری این روش جدید و همچنین مقادیر تئوری ضریب شدت تنش، میزان اعتبار این تکنیک و توانایی آن در کاربردهای محاسباتی را به اثبات می رساند و بدین ترتیب بهبود و توسعه بکارگیری این روش در گیر بخش های مکانیک تجربی قابل پیش بینی است.

گل رز از شاخص ترین گل های شاخه بریده می باشد که در تولید گلخانه ای آن میزان تابش نور از اهمیت بسیاری برخوردار است. کاهش و یا افزایش شدت نور، هر دو منجر به کاهش فتوسنتز و رشد گیاه می شوند. در این تحقیق با استفاده از فلورسانس کلروفیل a و آزمون OJIP که از روش های دقیق محاسبه کارایی فتوسنتز در گیاه می باشند، اثرات طیف نور بر فتوسنتز و برهم کنش آنها با تنش نور شدید تجزیه و تحلیل شد. آزمایش در بهار سال 96 در گلخانه تحقیقاتی پردیس ابوریحان-دانشگاه تهران با چهار اتاقک رشد مجهز به نور قرمز، آبی، قرمزآبی و سفید بر روی گل رز رقم ’ سامورایی‘ به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. پس از یک ماه قرارگیری گل ها در زیر نورهای مختلف با دوره نوری 12 ساعت روشنایی و تاریکی با شدت نوری 250 میکرومول بر مترمربع بر ثانیه، گیاهان برای اعمال تیمار تنش نوری به مدت 12 ساعت به اتاقک رشدی با شدت نور 1500 میکرومول بر مترمربع بر ثانیه منتقل شدند. در بررسی پارامترهای بیوفیزیک فتوسنتزی، بالاترین شاخص جذب انرژی و نرخ انتقال الکترون نسبت به مرکز واکنش در نور قرمز مشاهده شد. همچنین بیشترین میزان رنگدانه های فتوسنتزی، آنتوسیانین و کربوهیدرات محلول و کمترین میزان پراکسیداسیون غشا و پراکسید هیدروژن نیز در نور قرمز مشاهده گردید. بنابراین بر اساس نتایج حاصل از آنالیز پارامترهای فتوسنتزی و بیوشیمیائی، نور قرمز در کاهش خسارت نوری گیاه رز موثر بوده است.

این آزمایش با هدف بررسی تاثیر هیومی پتاس در افزایش سطح تحمل به شوری گیاه پوششی فیلا (Phyla nodiflora L.) بر اساس ویژگی های مورفوفیزیولوژیک انجام شد. طرح کرت های خردشده در یک آزمایش گلخانه ای با دو عامل به صورت بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. کرت اصلی شامل شوری کلرید سدیم در 5 سطح مختلف (صفر، 4، 8، 12 و 16 دسی­زیمنس بر متر) بود؛ در حالی که، کرت فرعی شامل سه سطح هیومی پتاس (صفر، 500 و 1000 میلی­گرم) بود. نتایج نشان داد، بدون در نظر گرفتن تیمار کودی، وزن تر شاخساره و کیفیت ظاهری در تیمار شوری 16 دسی زیمنس بر متر در مقایسه با گیاهان شاهد به ترتیب کاهش معنی دار 02/19 و 34/24% نشان دادند. دیگر ویژگی مثبت گیاه فیلا در تنش شوری 16 دسی زیمنس بر متر، وضعیت به نسبت مطلوب رنگدانه های گیاهی بود. افزون بر این، کیفیت ظاهری همبستگی قوی و مثبتی با طول شاخساره، وزن تر و خشک شاخساره و وزن تر ریشه نشان داد. به طور کلی نتایج بیانگر آن بود که فیلا در زمان تنش شوری از ویژگی های رشدی خود کاسته است. بدین ترتیب از کیفیت ظاهری در شوری بالا تا حدودی کاسته شد؛ اما در عوض سبزینگی فیلا در شرایط تنش حفظ شد. بر اساس نتایج وزن تر و خشک شاخساره و ریشه، محتوای نسبی آب (RWC) برگ و کیفیت ظاهری گیاه فیلا تا سطح شوری 8 دسی زیمنس بر متر از وضعیت مطلوبی برخودار بود و نیازی به استفاده از تیمار هیومی­پتاس تا این سطح از تنش وجود ندارد. در سطوح شوری بالا (12 و 16 دسی زیمنس بر متر)، ویژگی های مورفوفیزیولوژیک فیلا کاهش یافت. در نتیجه در سطح شوری بالا برای بهبود وضعیت کلی گیاه، کاربرد هیومی پتاس پیشنهاد می شود. به طوری که، هیومی پتاس 500 میلی گرم بر لیتر سبب افزایش طول شاخساره، تعداد شاخساره جانبی و RWC در سطح شوری 16 دسی زیمنس بر متر شد. افزون بر آن، 1000 میلی گرم بر لیتر هیومی پتاس، سبب بهبود رنگدانه های گیاهی در تیمار شوری 12 دسی زیمنس بر متر گردید.

تشخیص اختصاصی نوع و شدت تنش های غیر زیستی گیاه به منظور انجام اقدامات به موقع به جلوگیری از کاهش عملکرد کمک می کند. این مطالعه روش جدیدی را برای تشخیص نوع و شدت تنش در گیاه برنج در شرایط شوری، خشکی و گرما به کمک بررسی ترکیبات microRNA معرفی می کند. در این پژوهش، غلظت هشت ترکیب microRNA در بافت گیاهان قرار گرفته تحت تنش های فوق به کمک یک زیست حسگر نوری مبتنی بر نانوذرات طلا اندازه گیری شد. اساس کار این زیست حسگر بر اساس هیبریدیزاسیون پراب-ترکیب هدف بود که در آن، اختلاط پراب/نانوذرات طلای پوشش داده شده با سیترات (ترکیب 1) و microRNA/نانوذرات پوشش داده شده با پلی اتیلن ایمین (ترکیب 2) منجر به تجمع نانوذرات و تغییر ویژگی های طیف سنجی نمونه می شد. در ادامه، از روش های یادگیری ماشین برای پیش بینی نوع و شدت تنش با داشتن این غلظت ها استفاده شد. نتایج نشان داد که ماشین بردار پشتیبان بهینه شده توسط الگوریتم ژنتیک با عملکرد مناسب و به ترتیب با ضرایب تبیین 94/0، 91/0 و 86/0 توانایی تشخیص سطح تنش شوری، خشکی و گرمای وارده به گیاهان برنج را داشت. در ادامه، نتایج انتخاب ویژگی مبتنی بر نظریه بازی های مشارکتی نشان داد که در میان ترکیبات microRNA مورد مطالعه، miRNA-156، miRNA-393، و miRNA-159 به ترتیب بیشترین سهم را در پیش بینی تنش های خشکی، شوری و گرما در گیاه برنج داشتند. نتایج تحقیق نشان می دهد که بررسی ترکیبات microRNA گیاه به کمک زیست حسگرهای نوری می تواند منجر به ویژگی های قابل اعتمادی برای تعیین شرایط رشد گیاهی و تنش های گیاه در مراحل اولیه ظهور شود.

برای بررسی واکنش مقادیر کلروفیل های a وb، پرولین و عملکرد گیاه ذرت (SC704) به تنش نوری و سطوح مختلف تراکم بوته، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار در سال 1375 و در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل: میزان نور در دو سطح شامل 100 درصد نور (شاهد) و 23 درصد نور و تراکم (D) بر اساس فاصله بوته روی ردیف در سه سطح شامل: 8 سانتی متر (d1) سانتی متر (d2) و 22 سانتی متر (d3) در نظر گرفته شد. نتایج تجزیه واریانس آزمایش نشان داد، اثر تراکم بر مقادیر کلروفیل های a، b و پرولین معنی دار نشد. در این شرایط بیشترین میزان کلروفیل های a و b به ترتیب با 1.95 و 0.55 میلی گرم در گرم و پرولین 0.012 میکروگرم در گرم در فاصله بوته روی ردیف 8 سانتی متر حاصل شد. اثر نور بر مقادیر کلروفیل های a و b در سطح 5 درصد معنی دار ولی بر میزان پرولین معنی دار نشد. در این شرایط بیشترین میزان کلروفیل های a و b به ترتیب با 2.30، 0.67 میلی گرم در گرم و پرولین با 0.015 میکروگرم در گرم به تیمار تنش نوری اختصاص یافت. اثر متقابل تنش نوری و سطوح مختلف تراکم بر میزان کلروفیل های a، b و میزان پرولین برگ غیر معنی دار ولی بر عملکرد دانه و عملکرد خشک علوفه معنی دار شد. در این شرایط بیشترین میزان عملکرد دانه با 2000 کیلوگرم در هکتار به فاصله روی ردیف 22 سانتی متر تعلق داشت.

این پژوهش با هدف بررسی اثر تیمارهای مختلف آبیاری و نور بر زی توده اندام هوایی و ریشه، سطح برگ و شادابی نهال تادار انجام شده است. ابتدا 30 اصله درخت تادار در جنگل های اطراف روستای شوراب استان لرستان انتخاب شدند و از جهت های مختلف آن بذرگیری شد. سپس در اواخر آبان اقدام به کاشت بذر در گلدان ها شد و بذرها در اوایل فروردین سال بعد جوانه زدند و پس از آن گلدان ها تا اوایل تیرماه هر روز آبیاری شدند. بعد از آن چهار تیمار آبیاری (هرروز، دو، سه و چهار روز یک بار) و سه تیمار سایه (نور کامل، نیم سایه و سایه کامل) با سه تکرار و 30 گلدان در هر تکرار (در مجموع 1080 واحد آزمایشی) به مدت پنج ماه بر روی آنها اعمال شد. سپس طول، عرض و سطح برگ ها، زی توده ریشه، زی توده اندام هوایی و شادابی نهال ها اندازه گیری شد و با استفاده از تجزیه واریانس چند طرفه و مدل آزمایش اسپلیت، داده ها مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثرهای متقابل سایه و آبیاری بر زی توده، طول و عرض برگ معنی دار است (p<0.05). آبیاری در حالت نور کامل اثر معنی داری بر شادابی نهال ها دارد، اما در نیم سایه و سایه کامل این اثر معنی داری نیست و همچنین با کاهش نور دریافتی شادابی نهال ها کاسته می شود. با توجه به نتایج، می توان استنباط کرد که رشد و شادابی نهال ها در نور کامل مطلوب تر از دیگر تیمارهای سایه است و سطوح بالای نور برای رشد گونه تادار اهمیت دارد.